menu Strona Główna Dodaj do Ulubionych

księga gości Księga Gości 0 Dodaj do Księgi

mój avatar remington

Mamo, Tato chcę umrzęć.!

Mamo, tato, chcę umrzeć!

Czy można sobie wyobrazić siłę tak ogromną i taki stan duszy, które popychają ludzi do odebrania sobie życia? Jak wielkie musi być cierpienie i poczucie bezradności, by stało się to jedynym dopuszczalnym rozwiązaniem? Samobójstwo dziecka, czy choćby jego próba, jest szczególną tragedią dla całej rodziny oraz nierzadko

przegrana walka...!

Walka ze samym sobą już mnie zmęczyła, poddałem się. Nie potrafię już grać, ze wszystko jednak jest ok. Problemy, które na co dzień mi uprzykrzają życie, zaczęły wychodzić na zewnątrz. Jestem po pierwszej konsultacji z psychologiem, jest coraz gorzej. Nie umiem już chować przed ludźmi tego, ze jednak nie jestem szczęśliwy. Przegrałem walkę, którą

Znów to samo. Walka ze samym sobą.

 Kurcze. Znów mam ten stan, który doprowadza mnie do smutku. Płakać mi się chcę.
Próbuję się porozumieć ze swoim środowiskiem, ale wychodzi mi to z marnym efektem. Nikt mnie nie rozumie. Tak naprawdę zastanawiam się czy jest jakieś poszanowanie w śród ludzi, którzy żyją w jednym środowisku. W moim tego nie ma.
Ciężko mi na sercu, dlaczego nikt nie

Samotnośc, straszan jak zły sen.

http://www.youtube.com/watch?v=Ww2pHuX3TzU

brak zrozumienia.

Życie. Tak, właśnie moje. Obróciło się pod kątem 180 stopni, co wprowadziło mnie w niewolę psychiczną.
Nie potrafię już ufać ludziom, otworzyć się przed kimś,oszukiwać samego siebie...

Wydaje mi się, ze straciłem jakiekolwiek wartości życiowe. Nie umiem ogarnąć bardzo wielu rzeczy. Ja już nawet nie potrafię słuchać o problemach innych, skoro z

lęk.

Wszystko zmienia się tak szybko, tak naglę. Nie potrafię siebie odnaleźć we własnym życiu. Nie wiem, może ze mną jest coś nie tak?
Stach pustki, samotności ogarnia mnie coraz bardziej niż się tego spodziewałem. Nachodzi mnie od tyłu i łapie w swoje przeklęte szpony, co doprowadza mnie do bólu wewnętrznego.
Chciałbym by każdy dzień był lepszy od

zagubiony.

Nie wiem, po prostu nie wiem co już pisać, jak mam już wyrazić samego siebie. Wszystko nie jest tak jak powinno być. Mam swój plan, który chciałbym zrealizować, ale wszystko idzie nie tak jakbym chciał.
Boję się, mam wielki lęk przed życiem, mam lęk przed samym sobą.. Nie umiem żyć według zasad moralnych, których powinienem się trzymać. Czuję się

powrót.

Powrócił.
Życie ma dla nas wiele niespodzianek, oferuje nam wiele przygód, których nikt by się nigdy nie spodziewał. W moim życiu wiele się zdarzyło przez ostatnie dwa miesiące, których nie mogłem wyrazić na blogu z wielu niewyjaśnionych powodów.
Tak naprawdę okres wakacji był czymś w rodzaju "terapii" -czas na wiele przemyśleń, rozważań.

kochasz?

1. Gdy dwie osoby się kochają nie ważna jest , ani dzieląca je odległość, ani różnica wieku,

2. Jeśli dwie osoby chcą być razem, jedyne co jest ważne to .. miłość między nimi,

3. Nie znajduj nikogo innego tylko po to, by zapomnieć o tym, kogo naprawdę kochasz,

4. Nie zrywaj z tym kogo kochasz tylko dlatego, że ktoś ma coś przeciwko temu że

brak mi sił

Znowu ogarnia cię samotność... Przenika gdzieś głęboko powodując smutek... Wciąż myślisz że tak już będzie...nie masz siły na życie gdyż nie znajdujesz w nim nic co mogłoby uczynić cię szczęśliwym... Zamykasz oczy i pragniesz by ta noc trwała wieki... Brak ci sił powitać nowy dzień i zmagać się z jego trudami...jest ci ciężko...nie potrafisz